17 sep 2019
september 17, 2019

Jij en ik hebben elkaar nodig

0 reacties

We houden zoveel van ze dat het bijna pijn doet. Ze halen soms het bloed onder onze nagels vandaan. We zouden ze fijn kunnen knuffelen uit liefde. En soms is er geen rol behang dik genoeg.
Ze spiegelen precies onze pijnpunten en drijven ons af en toe tot waanzin. Soms verliezen we onszelf in boosheid en schamen ons vervolgens hiervoor, want we willen het zo graag goed doen.

Er bestaat volgens mij geen ouder die niet een keer net te hard heeft vastgepakt of ingegrepen en daarna meer spijt heeft dan haar op het hoofd. Die zichzelf veroordeelt vanwege imperfectie. De verantwoordelijkheid voor onze kinderen voelt vaak zo groot dat we maar moeizaam los kunnen laten, ook al weten we dat het soms beter is.

We hebben dit allemaal met elkaar gemeen. Uiteindelijk hebben we een overeenkomstig doel: dat onze kinderen opgroeien tot zelfstandige, trotse, gelukkige en gezonde volwassenen. Dat ze zichzelf staande weten te houden in deze maatschappij. Dat ze zich geliefd voelen, gezien en gehoord. Jij en ik zijn daarom met elkaar verbonden. Laten we dus zorgen voor elkaar.

Ondersteun een ouder die het moeilijk heeft. Luister zonder oordeel. Erken het gevoel: ‘Ja lastig is dat hè. Ik ken het’
Het is niet altijd nodig om oplossingen te bedenken. Vaak is dat luisterend oor al voldoende. Je ei kwijt kunnen en je gesteund voelen. Precies dat wat onze kinderen ook nodig hebben van ons.

Ouderschap is het moeilijkste “vak” dat er bestaat. Het kan je overweldigen en soms leegzuigen.

Uiteindelijk is het 1 groot cadeau.
En……..we hebben elkaar daar écht bij nodig!

Reageer