Als ik zwaar overprikkeld raak (helaas gebeurt mij dat nog enkele keren per maand) dan voel ik mij echt een slechte moeder. Dan verlies ik mijn geduld en word ik net zo driftig en kattig als mijn temperamentvolle jongste van 1,5. πŸ€” van wie zou zij dit gedrag hebben.

Eigenlijk zou ik op zo’n moment uit de situatie moeten stappen. Vaak lukt mij dit op tijd en soms vind ik het ook even heel lekker om zo te mopperen op alles en iedereen. Ja dat is een enorme bekentenis. Mijn quilty pleasure…..als een soort vulkaan vuur spuwen. Maar werkelijk van korte duur. Want enkele seconden later voel ik mij zo schuldig als wat! Mijn gezin heeft niets te maken met dit gevoel in mij. Dus waarom reageer ik het op hen af?

En ik merk dan altijd op dat zij vibreren op mijn emoties. Voel ik mij slecht, dan is het hele gezin uit balans….hmmm beetje jammer dat ik zo’n grote invloed heb😁! Vooral omdat ik behoorlijk kan wisselen in stemming. Mijn man is zo’n heerlijke nuchtere constante vent. Het gaat eigenlijk altijd wel goed met hem. Ik ken dat niet. Ik ervaar grote pieken en dalen. Als ik blij en gelukkig ben, dan ervaar ik dat zeer intens. Maar verdriet net zo. In alle eerlijkheid, ik zou niet anders willen hoor. 😊

Maar goed, soms kan ik niet uit de situatie stappen als ik merk dat ik flink gefrustreerd raak van het gedrag van 1 van mijn gezinsleden. Ook al begrijp ik op zo’n moment heel erg goed wat de behoefte is van de ander. Ik zie namelijk wel wat de ander nodig heeft en daar probeer ik over het algemeen zo goed mogelijk aan te voldoen. Ik denk dat dit juist mijn sterke kant is. Ik voel direct aan wat een ander van mij wil en welke behoefte er zit achter het gedrag. Het liefste spring ik daar ook direct op in. Laat dit nou precies een belangrijke oorzaak van het probleem zijn! Want hoe goed zorg ik voor mijn eigen behoeftes en wie kijkt er op dezelfde manier naar mij? Ik kan mij niet heugen dat er iemand thuis zei ‘laat moeders maar even met rust, ze heeft namelijk een erg vol hoofd en moet even een momentje voor haarzelf hebben’ πŸ˜‰πŸ˜‚
Hoe goed zorg ik ervoor dat ik op gezette tijden even mijn rust en ruimte pak, zodat ik kan ontprikkelen? Dat mag best wat vaker! Het moederschap is soms echt pittig. De wetenschap dat vrijwel alles om jou als moeder draait kan best benauwend aanvoelen. Ik merk dat ook bij mijn klanten als we een opvoedopstelling doen. Dat kan best even binnenkomen. Ik vind dat af en toe zelf ook behoorlijk confronterend.

Deze week ontving ik weer enkele liefdevolle hard werkende moeders in mijn praktijk die net als ik alles over hebben voor een gelukkig gezin. Moeders die zich, net als ik, af en toe vreselijk schuldig voelen als ze uit hun plaat gaan. Ja dat slechte moeder gevoel kennen we volgens mij allemaal wel.

Maar onthoud dan dit. Als jij echt een slechte moeder was geweest, had het jou geen bal uitgemaakt!! En dat is precies wat ik alle moeders tegenover mij in mijn praktijk zeg ‘lieve moeder, het feit dat jij hier zit, maakt jou een geweldige moeder! Because you do care!’

Reageer