29 jan 2019
januari 29, 2019

Hooggevoeligheid versus etiketten

0 reacties

Hooggevoeligheid versus etiketten

Hooggevoelige kinderen krijgen regelmatig ten onrechte een etiket of stempel opgeplakt als ouders en of hun omgeving geen kennis hebben van de prachtige, maar soms ook lastige eigenschap hooggevoeligheid .

Voorbeelden van etiketten van hooggevoelige kinderen zijn:
– Autisme
– ADHD
– ODD
– Concentratie stoornis
– Gilles de la Tourette

Mijn zoon zou namelijk op elk etiket goed kunnen scoren, maar in werkelijkheid is hij “gewoon” hooggevoelig. Nou ja gewoon. Leven met hooggevoeligheid gaat niet als vanzelf. Ermee omgaan als ouders trouwens ook niet 😉

Het is niet verwonderlijk dat men bij een hooggevoelig kind dat uit balans is geraakt, vermoed dat er meer aan de hand is. Ze zetten namelijk bijzonder gedrag voor hun kwetsbare deel als ze zich overweldigd voelen. Dit doen ze om zichzelf te beschermen. Ze trekken zich bijvoorbeeld heel erg terug, kunnen extreem introvert en verlegen zijn of zijn juist bijzonder druk. Sommige kinderen vinden de veiligheid in de herhaling van woorden en of zinnen. Mijn zoon kan namelijk een woord of een zin heel vaak blijven herhalen als hij erg gespannen en overprikkeld is. Maar ook de tics zijn een duidelijk voorbeeld van zijn spanning als hij overprikkeld is geraakt. Er zijn ook kinderen die altijd alles op dezelfde plek willen hebben liggen of enorm vasthouden aan vaste rituelen, bijvoorbeeld dezelfde handelingen uitvoeren als ze naar bed gaan.

Vaak zijn deze ouders ongerust over het gedrag van hun zoon of dochter. Zeker als het gaat om een kind dat naast hooggevoelig ook een sterke eigen wil heeft. Dit kind heeft vaak een extra lange gebruiksaanwijzing. En de omgeving reageert er ook extra gevoelig op. Ik kan het weten. Wij zijn trotse ouders van een dochter met een zeer sterke wil en daarnaast ook hooggevoelig. En dat is best pittig.

Jammer wel dat er nog altijd veel onbegrip is vanuit de omgeving. Maar ook erg begrijpelijk dat je als ouder of leerkracht soms gewoon niet meer weet wat je ermee aanmoet. Ja, ik snap dat echt heel erg goed. En als een hooggevoelig kind dan overprikkeld is en het laat ongewenst gedrag zien, nou dan is het echt een flinke uitdaging om het om te buigen. Dan snap ik ook dat je af en toe denkt: zou er niet toch meer aan de hand zijn? Dat is vrijwel nooit het geval. Indien ouders en leerkrachten de hooggevoeligheid accepteren en de gebruiksaanwijzing willen lezen en hanteren, dan is het kind doorgaans in balans en dat merk je direct aan zijn of haar gedrag.

Daarnaast zijn er ook hele duidelijke verschillen tussen b.v. autisme en hooggevoeligheid. Hooggevoelige kinderen zijn namelijk bijzonder goed in staat om zich in te leven in een ander. Sterker nog sommige kinderen nemen zelfs moeiteloos de energie of pijn van een ander over. Uiteraard in tegenstelling tot iemand met autisme die zich niet kan inleven in de gevoelswereld van een ander.

Het verschil tussen ADHD en hooggevoeligheid is o.a. dat kinderen die hooggevoelig zijn zich over het algemeen wel kunnen concentreren in tegenstelling tot mensen met ADHD die daar veel frequenter moeite mee hebben. In tijden van overprikkeling wordt het ook voor een hooggevoelig kind lastig om geconcentreerd te blijven. Zeker als het kind uit balans is. Iemand met ADHD zal zich wel op veel punten kunnen herkennen in hooggevoeligheid.

Zo zijn er nog veel meer overeenkomsten en verschillen te benoemen.

Is hooggevoeligheid dan geen etiket? Tja misschien wel. Voor mij is het een eigenschap. Dat maakt het net even anders ;). In ieder geval gaat de zwaarte er dan af.

Wil jij er nog meer van weten? Geef je dan op voor de lezing Hooggevoeligheid, hoe ga je ermee om?

Reageer