29 jan 2019
januari 29, 2019

Bewust ouderschap en onzekerheid

0 reacties

Soms beantwoord ik vragen waarvan ik verwacht dat meer ouders hierover nadenken. Zo ook na de lezing Bewust Ouderschap. De ouders werden opnieuw aan het denken gezet en naderhand vroeg een moeder aan mij:

‘Rebecca, in alle eerlijkheid, als mijn dochter iets doet wat niet door de beugel kan en ik reageer niet afwijzend maar met een time-in in plaats van time-out, dan denkt ze toch dat ze met dit gedrag wegkomt. Alsof ik haar gedrag accepteer!’

Ik snap heel goed de gedachtegang en ook het gevoel van deze moeder. Zelf heb ik daar ook lang mee geworsteld. Totdat ik voelde dat het anders zit, dus ik antwoordde:

‘Ik snap je gedachte, maar door een time-in aan te bieden, laat je haar weten dat je haar BEHOEFTE en GEVOEL accepteert, NIET haar gedrag. Achter elk negatief gedrag schuilt een behoefte. Vaak is dit de behoefte aan connectie met jou, samen willen zijn, stress willen verminderen. Als je dochter weer ontspannen is, leer je haar wat jouw grenzen, normen en waarden zijn. Dan is het tijd voor een les. Niet eerder, want in een driftbui zullen kinderen niet opslaan wat je hen wilt leren. Preken heeft dan geen enkele zin’

Deze moeder keek me aan en zei ‘ja natuurlijk, inderdaad, dat is ook zo!’

Ach, dan ineens lijkt het zo makkelijk. Maar ga het maar eens doen. Zo eenvoudig is het niet. We doen allemaal wel eens iets waarvan we later denken: zo had ik dat beter niet kunnen doen. Dat geeft niks. Jouw kind voelt jouw intentie wel. Jij bent tenminste bereid om naar jouw eigen handelen te kijken en jij weet:

‘Bewust ouderschap is het mooiste cadeau dat jij jouw kind kunt geven’ (Eckhart Tolle)

Reageer