Morgen is mijn dochter jarig. Ze wordt 1 jaar. Dat betekent visite, cadeaus en veel geknuffel. Persoonlijk heb ik geen moeite met dat geknuffel, maar mijn zoon denkt daar anders over. Hij is heel duidelijk, hij houdt niet van knuffelen en kusjes. Ik mag hem nog net een kusje op zijn voorhoofd geven. En knuffelen alleen als hij er echt behoefte aan heeft. Dat heeft hij altijd al gehad. Nu hij groter wordt, begrijpen mensen zijn persoonlijke grenzen veel beter. Maar als kinderen klein zijn, vinden we maar vaak dat wij volwassenen bij het afscheid nemen een knuffel of een kus verdienen van die kleintjes….
 
Ik vind dat je kinderen, vanaf het moment dat ze hun grenzen m.b.t. het knuffelen en kussen kenbaar kunnen maken, moet beschermen tegen de mensen die daaraan voorbij gaan. Natuurlijk begrijp ik het dat het veel leuker is als jouw neefje jou om de nek vliegt. Of je kleindochter jou met liefdevolle kusjes laat weten dat ze blij is om je te zien. Maar kinderen hebben net als wij een lichaam waar we respect voor moeten hebben.
 
Leer ze van jongs af aan dat ze moeten luisteren naar hun eigen behoeftes en zich niet verantwoordelijk hoeven te voelen voor de lichamelijke behoeftes van een ander. Jouw lichaam is van jou! Niemand anders heeft hier iets over te zeggen. Niemand mag jou ergens toe dwingen. Want als we dat wel doen: ‘ach geef tante Marloes toch gewoon even een knuffel’ dan leren we onze kinderen dat ze niet hoeven te luisteren naar hun eigen gevoel en in de pas zouden moeten lopen. Zich zouden moeten schikken naar andermans wensen…….. En dat is iets wat ik niet zou willen.
 
Dus morgen krijgen alle oma’s en opa’s, tante’s en ooms geen knuffel en kusjes van Sam. Als ze geluk hebben kruipt hij even bij ze op schoot met een leuk boek ofzo. Maar gelukkig zijn zij dat inmiddels allang van hem gewend 😉.
 
Trots op je jongen, jij blijft bij jezelf, knap!
Reageer