18 sep 2018
september 18, 2018

Een hooggevoelig kind en dagjes uit!

0 reacties

Afbeelding kan het volgende bevatten: een of meer mensen

Toen mijn zoontje zes werd, gaven we hem een dagje Movie Park cadeau. Hij is net als wij verzot op pretparken en deze was nieuw voor hem. Echter, we moesten nog enkele weken wachten voordat het zover was. Sam was dus op de hoogte van het feit dat we binnenkort naar Movie Park zouden gaan. Daar gaat het in feite al mis. Sam is niet in staat om beloningen voor in de toekomst weg te zetten in zijn hoofd. Dat blijft maar ronddwalen om er vervolgens elke dag op terug te komen. ‘Mama wanneer gaan we nou toch weheg???’ Gek word ik daarvan. Natuurlijk is het onze eigen stommiteit. We weten allang dat het niet aan hem besteed is om iets leuks in het vooruitzicht gesteld te krijgen. Wij als volwassenen vinden het fijn om ons ergens op te kunnen verheugen. We kunnen soms nog meer genieten van alle voorpret dan van de dag zelf. Dit geldt vaak niet voor kinderen in de kleuterleeftijd. Die zijn meer gericht op directe beloning en leven in het hier en nu. Voor Sam is het een kwelling, dus meestal delen we de bijzondere uitjes niet meer zo ver van tevoren. Dit was duidelijk een vergissing.

Movie Park is voor Sam een nieuw park, dus ook nog spannend. Om deze spanning enigzins te tackelen, is er volgens mij YouTube uitgevonden. We laten hem voor vertrek uren aan beeldmateriaal van andere gezinnen zien en meneer is helemaal voorbereid. Althans dat zou je denken. Eenmaal in het park wil hij een plattegrond bestuderen en eerst het park rondlopen alvorens hij een attractie ingaat. Voor ons als volwassenen is dat totaal niet logisch en efficiënt. Toch?

‘Sam kom nou, we gaan nu eerst deze attractie doen, straks lopen we wel verder en zien we de rest van het park. Dat is veel logischer’, zeiden wij. Het gevolg was een driftbui. Buiten was het 35 graden en van binnen kookten we. Diep teleurgesteld door zijn verwende gedrag zeiden wij: ‘We zijn hier voor jou hoor meneer!’ We voelden ons enigzins beschaamd, omdat veel ouders omkeken naar dat schreeuwende jongetje en die rood aangelopen ouders. Achteraf schaam ik me nu het meeste om de uitspraken die we deden.

Er was maar 1 ding belangrijk voor Sam en dat was overzicht, zodat hij zich veilig voelt en echt kan genieten. Omdat wij het als ouders onlogisch en vooral inefficiënt vonden om eerst het hele park door te lopen, ontnamen wij hem een stuk plezier. Terwijl we er inderdaad voor hem waren. Het heeft denk ik een half uur tot een uur geduurd voordat ik tot dit inzicht kwam. Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Waarom willen we koste wat het kost houden aan óns programma? Waarom bewegen we niet mee met hem?
Vanaf het moment dat Sam het park had gezien en met de plattegrond in zijn handen ons de weg kon wijzen, werd het een topdag! Wat hebben we genoten van zijn glimlach en de quality time met onze zoon. En wat ben ik blij dat hij ons leert mee te buigen en los te laten van wat in onze ogen dè manier zou zijn. Fantastisch zijn kinderen als we het lef hebben om van ze te willen leren!! Bedankt lieverd, je bent een kanjer!

Reageer