09 apr 2018
april 9, 2018

Waarom een Time-out niet werkt!

0 reacties

Van time-out naar time-in!

Alles wat het waard is om voor te vechten, brengt je leven in onbalans (Alain de Botton). En wat kan ons als ouders meer uit balans brengen dan onze kinderen? Ik durf te zeggen: eigenlijk niets! Voordat je vader of moeder wordt, heb je een beeld voor ogen met betrekking tot de opvoeding. Dat de praktijk soms anders uitpakt, is vaak een hard gelach. Hoe vaak hoor ik niet dat ouders zeggen ‘ik zou graag meer aandacht aan mijn kinderen willen besteden’ of ‘ik zou eigenlijk wat minder snel boos willen worden op mijn kinderen’. We willen zoveel en we doen ook ontzettend ons best en toch zijn we aan het einde van de dag soms (of best regelmatig eigenlijk) ontevreden, omdat onze kinderen te kort zijn geschoten. We zijn als ouders vaak uit balans en moe. We beginnen op maandag met veel energie en halverwege de week zijn we leeg. Ik krijg er zelf de kriebels van als multitasking bij ouders als een talent wordt beschouwd, aangezien dit naar mijn idee de reden is dat menig ouder na 20:00 uur uitgeteld op de bank ligt. We worden niet leeggezogen, maar laten ons leegzuigen. We doen dit allemaal zelf, omdat we onvoldoende gericht zijn op dat wat onze oprechte aandacht verdient en nodig heeft, namelijk onze kinderen. En vervolgens wordt er gemopperd op hen die niet altijd met aandacht gezien of gehoord wordt. Er worden time-outs gegeven, terwijl onze kinderen alleen maar hun best doen om onze aandacht te vangen. Ze zijn onze spiegels die ons telkens opnieuw laten zien wat er gebeurt, namelijk ouders die met hun aandacht in het verleden of de toekomst leven. Alsof ze ons met ongewenst gedrag willen zeggen: ‘joehoe mama, papa, leg je telefoon eens neer, stop met denken, hou even op met poetsen, kom in het hier en nu, heb aandacht voor mij!’.
Mijn zoontje kan dit heel duidelijk laten zien als hij demonstratief in zijn pyjama op de overloop heen en weer blijft lopen en mij aankijkt met ogen die zeggen: ‘zie je wel waar ik mee bezig ben, ik kleed me lekker niet aan’.
En wat gebeurt er vaak op een moment dat onze kinderen negatief of ongewenst gedrag laten zien? Jawel, een time-out. Zelf ben ik absoluut tegen time-outs, hoewel ik op mijn meest slechte dagen hem ook wel vanuit oververmoeidheid en pure frustratie even apart heb gezet met de woorden “ga er maar even over nadenken waar JIJ mee bezig bent!”. Het enige wat het opleverde was een nog groter drama en nog meer frustratie.
Wat zou er gebeuren als je de volgende keer voor een time-in zou kiezen, want kinderen leren zichzelf kennen door aandacht, niet door afwijzing. Wat als je eerst zou denken voordat je reageert? En je zoon of dochter vanuit rust, liefde en gelijkwaardigheid aanspreekt. Als je bedenkt dat kinderen nooit zomaar ongewenst gedrag laten zien en er altijd een behoefte onder schuilt. En vaak is de behoefte ECHT gezien en gehoord worden, dus vinden ze het meestal heel fijn als er een moment van time-in wordt gekozen. Je kind mag kiezen waar. Samen op zijn of haar kamer, buiten door bijvoorbeeld samen een rondje te lopen of een andere plek waar je kind tot rust kan komen met jou. Als hij of zij wil huilen, laat dat maar gewoon gebeuren. Spreek vooral niet teveel en ga zeker niet preken. Stel liever vragen vanuit oprechte belangstelling. ‘Wat kan ik voor je doen? Waar heb je behoefte aan? Wil je een knuffel van mij? Wat is er gebeurd? Waar gaan je tranen echt over? Heb je de behoefte om even goed te huilen of boos te zijn?’. Afhankelijk van de leeftijd van je kind kun je deze vragen stellen. Maar een time-in kun je bij elke leeftijd toepassen! Pas als er ruimte is gekomen in het hoofd van je kind laat je weten wat jij de volgende keer anders had gewild. Maar vergeet niet dat je zoon of dochter dat waarschijnlijk zelf allang weet. Bovendien is een time-in niet alleen een moment om aandacht te hebben voor je kind. Je geeft jezelf ook de kans om aandachtig naar jezelf en jouw handelen te kijken. Zeker op de dagen dat je je kinderen “achter het behang kan plakken” is het extra belangrijk om te kiezen voor een time-in.

Denk je dat jou dit niet lukt? Dan is er waarschijnlijk bij jouzelf meer aan de hand. Ga eens na of het wel echt jouw kinderen zijn die jou uit balans brengen of speelt er iets anders? Zo ja, pak dat dan eerst aan, voordat je je kinderen “aanpakt”. En als jouw kinderen jou inderdaad telkens opnieuw frustreren of irriteren, weet dan dat dit wat over JOU zegt. Alles wat jou raakt, zegt iets over jou. Wellicht heeft dit te maken met oude pijnen uit je jeugd. Je zou niet de eerste zijn. Weet dat je ook daar wat aan kunt doen. Je kunt deze oude pijnen opruimen op verschillende manieren. Want een bewuste ouder kijkt eerst naar zijn of haar eigen handelen en gevoelswereld voordat dit op de kinderen wordt geprojecteerd. Mocht je denken dat ik jou daarbij kan helpen aan de hand van familie opstellingen, Reversie Methode of het Bewust Ouderschapspel, dan kijk ik graag met jou mee.

Betekent dit dat je het altijd goed kunt doen als ouder? Nee, natuurlijk niet! We zijn ook maar mensen. Weet dan dat je elke dag wel 100 nieuwe kansen krijgt om wel het anders te doen. Niemand is meer vergevingsgezind dan je kind. Elk moment van de dag kun je ervoor KIEZEN om op een andere manier te reageren. En mocht je echt een rotdag hebben, accepteer dit van jezelf en zeg ze dit dan eerlijk. ‘Mama zit vandaag niet goed in haar vel, ik heb een enorme rotdag, maar dat komt niet door jou’. Kinderen hebben het meeste aan deze eerlijke en duidelijke boodschap. Ze hoeven dan niet meer te denken: wat is er toch met mama, ligt het misschien aan mij? Dat maakt het onveilig voor ze.
En als laatste, bied je excuses aan als je toch niet hebt gereageerd zoals je zou willen. Geef je kinderen het juiste voorbeeld. Doe wat je zegt en zeg wat je doet. Dat maakt jou als ouder congruent.

Waarschijnlijk weet je bovenstaande allang. Soms is het toch goed om er opnieuw naar te kijken. In de hectiek van de dag vergeten we snel waar het eigenlijk allemaal om draait. Dus verwonder en geniet van je kind en leer elke dag weer bij. Het mag!

Rebecca de Jong
Coach in Bewust Ouderschap

Reageer